کاش...

دوباره همه از تو مي گويند و مي شنوند؛

شيريني نام تو و شهد يادت به کام ها مي نشيند ؛

دوباره طاقها براي نصرت تو قد علم مي کنند ؛

کاغذ هاي رنگي به شادباش تو در باد مي رقصند ؛

دوباره همه ديوارهاي شهر با سر انگشتان احساس چراغان مي شود .

امّا ... کاش گفتن و شنودن از تو سهم همه ثانيه ها باشد و ياد آوريت همه دقايق را پر کند و خدمت به تو انگيزه همه حرکتها شود !

کاش سينه هامان صندوق صدقه اي شود و قلبمان سکّه اي نذر سلامتت!

کاش دردمان هميشه با توسل به تو آرام گيرد و دستمان جز به دعا براي تو به آسمان نرود .

کاش انتظار تو زنگي باشد که از نافرمانيت با زمان دارد !

کاش حال و هواي هميشه دلمان به رنگ نيمه شعبان باشد ...